Procurando sitios para as vacacións, que teñan ademáis do compoñente lúdico (hai duas criaturicas que o esixen, segundo a miña compañeira tres, será que se conta ela mesma,) un ambiente ou
decoración excepcional, a poder ser disposto pola propia natureza, é a miña premisa.
Como doutras veces, acostumo a repasar as revistas acumuladas perante máis dun ano, dada a premura de facer sitio e reciclalas condenadas, ademáis de suxerirme algunha idea ou inspiración, e atopeime coa «
GEO» do mes de
novembro 2008, que en portada trae a reportaxe dunha viaxe "
ao centro da terra"; ben ao centro centro, non, pero queda ben.
Documentan cunha serie de estupendas fotos (non podía ser menos, tratandóse de «
GEO»), unha expedición de científicos italianos as covas do
val de Naica (
México), onde se atopa unha gran
xeoda xigante.
[D]
.jpg)
Foto: Óscar Necoechea ©
Proyecto Naica — Cova dos Cristais (Val de Naica, México)
E o val alberga un gran tesouro a 300
m. nas súa entrañas, a
cova dos Cristais, Naica (México), está poblada de abraiantes cristais de
selenita (ou tamén chamada «pedra da lúa») que nos amosan a gran beleza que a natureza e capaz de esconder no seu interior.
O «ambiente xeado» contrasta ca verdadeira temperatura que se respira no seu interior, con temperaruras de 50
° C (122
° F) e 100
% de humidade, algo verdaderamente alieníxico, non humano e mortal.
Precisan pois de equipos de aillamento térmico: chalecos e traxes a base de xeo, e respiradores de aire frío para sobrevivir en condicións tan adversas, con movementos pausados e programadas as estadías no interior como máximo dunha hora.
A supervivencia sen equipos está limitada a uns poucos minutos, dada a imposibilidade de transpiración e termorregulación; a temperatura interior do corpo humano superaría doadamente os 41
° C (105'8
° F) e as células escomezarían a morrer, namentras nos pulmóns estaría a entrar aire húmedo a 50
° C (122
° F, o corazón e o cerebro se colapsarían, escomezando unha lenta coción ao vapor.
A cova dos cristais é unha gruta extraordinaria, do máis fermoso e misterioso que se coñece na Terra, e non hai ningunha dúbida que
Superman sentiría esta capela sixtina da
cristalografía como o seu fogar. Dende logo non é apta para o turismo e a labor encomendada ao
proxecto Naica, e a divulgación e conocemento para as vindeiras xeneracións.
Ben, e algo non tan lonxe? máis preto, pensei eu... pero si temos a
Xeoda de Pulpí na provincia de
Almería, na serra de Aguilón, localizada exactamente en
Pilar de Jaravía, ben, a fermosura dende logo no se atopa
sobre a superficie, neste caso está no interior dunha mina de ferro e chumbo, a uns 50
m; as condicións climáticas son mellores que a xeoda mexicana, pero as visitas turistícas están desaconselladas por un
estudio [.
pdf — 3'7
Mb] do
Instituto Xeolóxico e Mineiro de España, danaríana a estructura e o ambiente, poñendo en perigo a súa supervivencia.
Fai uns anos a
Consellería de Medio Ambente da Xunta de Andalucía, suscribira un convenio co
concello para...
dar a coñecer a xeoda e seu contexto... ainda que a xeoda orixinal non se podrá ollar... a réplica que se vai expoñer é perfecta
Ainda non se sabe nada, mellor non crear falsas expectativas.
[D]

Xeoda de Pulpí — Pilar de Jaravía (Almería)
PS: Sigo na procura dun sitio para as vacacións, admítense suxerencias.