Tal debeu ser a consigna tanto de Daniel Niebla coma de Amador Rey para tal día como hoxe.
Coincide que tamén por aquel tempo, eran tempos duros, a reconversión naval, que ceboúse especialmente na seguinte década, dos oitenta na bisbarra ferrolana, vivía pola daquela con maior intensidade no ano 72 pola crise enerxética, un anticipo de anguria do que pasaría despois.
Naquel tempo final da dictadura Franquista, a disolución das manifestacións contrarias ao xeito de entender a lei e a orde establecida resolvíanse a tiros, pola lei do máis forte remataba a protesta.
Asi hoxe non estamos para celebrar nada (nin mañan 11 de Marzo tampouco), para lembrar talvez, e non repetir ditas angurias;
Fai doce anos que o parlamento Galego declarou oficialmente hoxe o día da clase obreira Galega.
Concentración da CIG diante do BBVA do Cantón Pequeno, na Coruña [10/03/2009]
