Como a Tere dalle pánico voar, mercou unha botella de whisky na tenda do aeroporto. Dentro do avión combinamos con Sito e Raquel —a parella— para facer botellón nos asentos libres que dispusemos con certa avaricia e rapiña. (Con 11 horas de viaxe, e tendo en conta que xa sabíamos que o Airbus ten unha fila de catro asentos centrais, collimos uns que non nos correspondían coa esperanza que ninguén os tiña, e así poder durmir algo tirados entre os asentos).
Nesa media hora de Lanchonetes improvisados (Dise lanchonetes no Brasil, ao Snack Bar), Sito - ou Luis - díxonos que ía, coa idea de tirar tres meses, e mirar de montar algo coa súa parella. A razón principal, que o movía ante tamaña mudanza, era un dos principios que preconiza Carlos Taibo, aínda que él non o mencionaba con tanta exactitude. Vivir decrecendo, ou mellor dito, vivir mellor, traballando menos, aínda que se gañe menos.[Non entendes unha palabra? Faille dobre clic | ¿No entiendes alguna palabra? Hazle doble clic | Não entendes alguma palavra? Faz-lhe duplo clique]
Mostrando entradas con la etiqueta Carlos-Taibo. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Carlos-Taibo. Mostrar todas las entradas
27/9/10
Suscribirse a:
Entradas (Atom)